خدایا!می خواستم درباره ی نعمت هایت بنویسم,اولین چیزی که یادم امد انسان ودومی طبیعت بود.گفتم انسان و طبیعت چه ربطی به هم دارند؟یادم افتاد انسان از جاک درست شده.خاک جزوی از طبیعته.بازم فکر کردم تا این انشاء که الان برات می نویسم یادم اومد گوش کن: انسان یک موجود خارق العاده است کهتو افریدیش.انسان مثل طبیعت می ماند.بدنش از خاک است.ولی نباید فکر کند که فقط یک خاک است. اون باید بداند که می تواند در خودش درخت و گل پرورش بدهد. اما اگر این را بداند باید بداند چگونه پرورش بدهد. اون می تواند با انجام کار های خوبدرختان تنومند وقوی وگل های زیبا پرورش دهد. او می تواند با همین کار ها اسمان قلبش را صاف وابی با تشعشعات طلایی خورشیدنگهدارد. او می تواند با گریستن برای ائمه ی مظلوم گل ها ودرختان سرزمینش را سیراب کند.اگر انسان تا اخر عمر همین کار هارا انجام دهد,مطمئنا جنگلی بزرگ خواهد داشت.به امید روزی که همه ی انسان ها این حرف هارا درک کنند.خدانگهدار